In deze stap daalt het bewustzijn in dat de bewoner zijn woning energiezuinig /aardgasvrij wil gaan maken. De bewoner vraagt zich af hoe hij zijn woning in de toekomst moet gaan verwarmen als er straks geen aardgas meer beschikbaar is. Hij stelt zich vragen als: “Ik wil mijn woning verduurzamen, maar hoe kan ik dat het beste aanpakken.” Hij gaat op zoek naar aansprekende praktijkvoorbeelden. Ervaringen van buurtgenoten worden daarbij meer vertrouwd dan de verhalen van een commercieel bedrijf of de gemeente. Ook een brief of flyer die de gemeente samen met een buurtvereniging of bewonerscommissie stuurt, komt vaak overtuigender over dan wanneer de gemeente de enige afzender is.

1. De bewoner zoekt informatie die aansluit bij zijn/haar behoeften en drijfveren, met een helder verhaal en een wenkend perspectief. Dit gaat lang niet altijd over energie, maar ook over zaken als gezondheid, comfort, veiligheid en lage vaste lasten.

2. Lang niet alle bewoners zijn (digi)taalvaardig. Veel mensen worden ook graag mondeling geïnformeerd, bijvoorbeeld bij een informatiepunt of tijdens een informatieavond.

3. Lokale stakeholders als ambassadeurs:

• Een dorpsraad, buurtvereniging, buurthuis of lokale energiecoöperatie zijn ambassadeurs die de bewoner op weg kunnen helpen.
• Kleine buurtbijeenkomsten zijn laagdrempelig. Hier kunnen startende bewoners koplopers ontmoeten of juist andere starters ontmoeten waarmee ze ervaringen kunnen uitwisselen.

4. Kies voor verschillende uitingsvormen (zowel online als offline):

• Wat goed blijkt te werken: enthousiaste brieven die huis-aan-huis verspreid worden en die kort en krachtig uitleggen wat er te halen valt.
• Wat nog beter werkt: persoonlijk contact. Huis-aan-huis aanbellen, over het aanbod vertellen en aanmeldingen direct noteren. Dit werkt zeker goed als je van tevoren aankondigt dat je langs komt.
• In het project Slimme Stappen werden deelnemers geworven met geadresseerde brieven, ongeadresseerde brieven, flyers, posters en oproepen op internetpagina’s van buurtverenigingen. We zien dat de communicatie die via een buurtvereniging wordt verspreid goed werkt.

5. Het aantal deelnemers groeit gestaag naarmate mensen hun ervaringen gaan delen met buren en vrienden. Ook helpt het om expliciet de deelnemers te vragen om ‘kijkers’ uit te nodigen bij de woningonderzoeken. Deze zijn daarna vaak ook gemotiveerd om mee te doen.

1. Als een bewoner besluit om aan de slag te gaan met zijn huis, moet hij zo eenvoudig mogelijk in contact kunnen komen met de bondgenoot: telefonisch, online of via een fysiek informatiepunt. Zorg daarbij voor een ‘landingsplek’ waar bewoners zich kunnen aanmelden. We gaan ervan uit dat een gemeente dit actief zelf doet, liefst in samenwerking met bewonersinitiatieven. Op die manier bied je bewoners een concreet startpunt en handelingsperspectief.
2. De bewoner heeft behoefte aan een snelle follow-up (inplannen afspraak) en duidelijkheid: wanneer komt iemand langs, wat houdt een bezoek in en dergelijke.
3. Met een goede intake aan de voorkant kan de bondgenoot vroeg in het proces bepalen welke ondersteuning de bewoner nodig heeft en alvast informatie over de woning ophalen.