'De aardigheid ging eraf'

Zijn koeienstallen aan de Zondveldstraat in Veghel zijn leeg. Karel Bekkers is tegenwoordig mestmonsternemer. Spijt dat hij stopte als melkveehouder heeft hij niet: ‘De druk is eraf.’

Uitzicht op lege stallen

De juiste beslissing. En de moeilijkste van zijn leven. Dat was het besluit dat Karel Bekkers (57) in juli 2018 deelde met zijn gezin. Hij ging stoppen met het melkveebedrijf dat hij in 1995 had overgenomen van zijn ouders. Veertig koeien telde het toen, honderd nu, 23 jaar later. ‘Ik heb er jaren mee rondgelopen voordat ik de knoop doorhakte. Over nagedacht. Zorgen over gemaakt. Van wakker gelegen.’ Zijn vrouw Monique: ‘Karel is geen prater.’ Het vertellen doet nog steeds wat met hem, zittend aan de keukentafel en met uitzicht op de lege stallen. De twee melkrobots, aangeschaft in…, hebben al een jaar geen koe meer gemolken. Het bedrijf staat te koop. Karel: ‘Het ging gewoon echt niet langer. Alle wetten en regels die er steeds bij kwamen, de aardigheid gaat er dan af.’

Kinken in de kabel

In 2010 kocht hij deze boerderij, vijfhonderd meter van de boerderij die hij van zijn ouders had overgenomen. Hij brak een groot deel af van wat er destijds stond en bouwde een nieuwe stal en loods voor 120 melkkoeien. Voor 20 droge koeien bleef een van de bestaande stallen intact. Binnen korte tijd groeide Karel Bekkers bedrijf naar 100 koeien en de bedoeling was om op termijn, als het melkquotum eraf was, de volledige ruimte voor 140 koeien te gaan benutten. Maar er kwamen kinken in de kabel. De invoering van fosfaatrechten, de moeilijke afweging om erbij te kopen, het besef dat het doel van 140 koeien onbereikbaar was, de slechte melkprijs in de jaren 2013 en 2014, het besluit om te stoppen met jongvee: het waren turbulente jaren voor Karel Bekkers in Veghel. ‘En ondertussen werkte ik zeventig uur per week. Jaar in, jaar uit.’ Gekkenwerk werd het. Dat moest zelfs Bekkers erkennen. En dat deed hij.

Mensen reageerden positief

Als een berg zag hij op tegen de reacties van mensen. Het voelde toch een beetje als een nederlaag, het sluiten van zijn bedrijf. In oktober 2018 begon hij zijn besluit te delen met mensen in zijn omgeving. ‘De reacties vielen ontzettend mee,’ zegt hij nu, zichtbaar opgelucht. ‘Mensen reageerden positief. Ze toonden begrip. Ze snapten waarom ik deze stap had genomen, maar ook dat het moeilijk voor me moest zijn. Eigenlijk reageerde iedereen op een fijne manier. Achteraf vraag ik me af waarom ik zo bang was voor die reacties. Ze hebben ons juist heel erg gesteund.’

Nuchter boerenverstand

De eerste paar maanden nadat de koeien waren verdwenen, hadden Monique en Karel hun handen nog steeds vol aan het bedrijf. Er moest worden schoongemaakt. Maar toen kwam toch echt het moment dat ze het bedrijf moesten loslaten. En toen? Ze kwamen in contact met ZLTO, dat hen op emotioneel gebied ondersteunde en hielp om vooruit te denken. Karel Bekkers ging solliciteren, iets wat hij nog nooit had gedaan. Een coach maakte hem wegwijs in de wereld van vacatures, brieven en gesprekken. Hij ging praten bij een taxibedrijf over een functie als buschauffeur. Het liep op niets uit. ‘Karel is iemand die eigenwijs kan zijn,’ vertelt Monique. ‘Dus toen hij na het gesprek niets meer hoorde, belde hij er niet zelf even achteraan.’ Karel, met nuchter boerenverstand: ‘Als ze me hadden willen hebben, hadden ze echt wel gebeld. Ik ga er niet om vragen.’


"Mensen reageerden positief. Ze toonden begrip. Ze snapten waarom ik deze stap had genomen, maar ook dat het moeilijk voor me moest zijn."

Baan in de agrarische sector

Via AB Werk (een uitzendbureau voor personeel in agro, food, productiewerk en groenvoorziening) kwam ook een job in beeld als maaier bij een groenbedrijf. ‘Maar ze zagen daar al snel dat ik er niet heel enthousiast van werd,’ vertelt Karel. ‘We zijn eerlijk tegen elkaar geweest en ik heb ervan afgezien. Er was van beide kanten begrip. En het gaf mij meer duidelijkheid over wat ik wel en niet wilde.’ Waar Karel Bekkers gaandeweg achter kwam, was dat hij een baan in de agrarische sector bij nader inzien toch wel zag zitten.

"Mijn eerste werkdag was een hele nieuwe ervaring"

’s Ochtends van huis

Nu kwam hij terecht bij het bedrijf Eurofins, dat klanten voorziet van hoogwaardige laboratorium- en adviesdiensten. ‘Het gesprek ging goed. Ze belden zelfs terug. Ik had eerst een meeloopdag. Maar mijn eerste werkdag, was een hele nieuwe ervaring voor me. Dat was spannend. Ik ging voor het eerst van mijn leven ’s ochtends van huis en met een boterhamtrommel op pad.’ Zijn werk bestaat uit het nemen van grondmonsters en mestmonsters bij agrarische bedrijven, met name in de omgeving Vredepeel. De bedoeling is dat mestmonsternemer Karel Bekkers op termijn 25 uur per week aan de slag gaat.

Goede keuzes gemaakt

‘Af en toe heb ik het er nog wel moeilijk mee,’ zegt Karel eerlijk. ‘Maar ik ben ook blij dat ik de beslissing heb genomen. Ik heb er heel wat nachten van wakker gelegen, maar het heeft wel wat opgeleverd. We hebben de goede keuzes gemaakt. De druk is eraf. Ik heb geen spijt van de beslissing, hoe moeilijk hij ook was.’

Deel in je netwerk