Johan de Visser: verhaal van een coronapatiënt

Johan de Visser probeert voor de oud-medewerkers een paar keer per jaar een presentatie te geven over een interessant onderwerp, samen met Nico Sira. Door corona is daar een beetje de klad in gekomen. En hij werd zelf ook getroffen. Lees zijn verhaal.

Kaarsjes en revalideren

Op 20 maart ga ik met hoge koorts naar eerste hulp JBZ (Jeroen Bosch ziekenhuis). Op 23 maart, de verjaardag van mijn vrouw Yvonne, word ik op de intensive care in coma gebracht, en daags daarna overgebracht naar het Isala ziekenhuis in Zwolle. Mijn toestand is erg wisselend: temperatuur, bloeddruk en bloedwaarde. De ontstekingswaarde was veel te hoog en ik heb regelmatig koorts. Ik weet er zelf niet veel van, maar wel dat er heel veel kaarsjes opgestoken zijn!

Op 6 april ben ik terug op de naar IC in het JBZ. Geen kracht in armen. Op 7 april gaat het al wat beter. De hoestkracht gaat omhoog en ik kan bijna op eigen kracht ademen. Ben ’s nachts angstig. Blijk Duits gesproken te hebben en stond op station in Brussel. Op 10 april ben ik in een stoel voor het raam gezet, wist niet waar ik was. Ik kan weer water drinken. Geleidelijk aan gaat het de goede kant op. Ook het praten gaat steeds beter. Maandag 13 april krijg ik goed bericht: de coronatest is negatief. Ik moet leren eten en krijg nog zuurstof. Al meer interesse om wat er rondom mij gebeurt. Krijg fysiotherapie: 10 tellen staan valt niet mee! Eten gaat steeds beter. Met mijn smaak is niks mis. Zit steeds langer in de rolstoel voor het raam. De artsen zijn tevreden over mijn vooruitgang, ligt aan mijn goede conditie (hardlopen, tennis, golf), voordat ik ziek werd, zegt men.

Donderdag 23 april naar revalidatiecentrum Tolbrug. Kan amper lopen. De echte revalidatie kan beginnen. Dag later buiten het bed gegeten. Zaterdag komen kinderen en kleinkinderen zwaaien, heel emotioneel moment. Eind van de maand loop ik hele stukken achter de rollator. Wandelen onder begeleiding en begin mei alleen! Oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Trap lopen viel 100 % mee. Op 3 mei de laatste spuit tegen trombose. Ben begonnen met fitness en sporten in sporthal. En met piano : goede oefening voor mijn erg stijve vingers. Hele overwinning was het alleen naar e WC te kunnen, en douchen. Ben gaan fietsen en weer wat zwaarder geworden – want 9 kg afgevallen. Op 20 mei om 09.00 uur ben ik ontslagen.

Ik ben zeer goed geholpen. Zonder de steun en motivatie van doktoren, verplegend en ander personeel had ik het minder goed gered. Respect voor alle mensen in de zorg.

Johan de Visser, eind mei 2020

Colofon

Fotografie: John en Monique Claassen, Elles van Pinxteren, Nico de Visser, Laetitia Schilperoort

Teksten: Laetitia Schilperoort, Martje Grisel, Johan de Visser, Jan van Gompel

Eindredactie: Jan van Gompel