‘Ik kende het spel van politiek en debat, ik houd ervan. Dat hielp enorm toen ik hier kwam werken.'

Peter Wijers' passie voor politiek



Meer als toeschouwer

Op de Statendag 25 oktober met zo’n 1500 boeren op bezoek spreek ik met Peter Wijers. Hij is dan net een week ‘over’: dat wil zeggen 100 m overgestoken van Griffie naar het GS-domein. Een verhaal over zijn overstap is meteen een verhaal over zijn passie: politiek en bestuur.


Terwijl we op het witte veld op verdieping 1 zitten wordt Peter door veel mensen begroet: overstekende statenleden en ambtenaren die zich naar allerlei overleggen spoeden. Peter: ‘Ik ben nog aan het wennen. Het is vandaag de 1e Statendag die ik van de andere kant meemaak. Bij de griffie is het vanaf de ochtend gaten dichtlopen, kijken waar je kunt helpen. Ik was ook verantwoordelijk voor beeld en geluid… er was altijd wel iets. Raar om mijn collega’s zo te zien rennen, ik leef met ze mee! ‘Ik beleef vandaag meer in de luwte, ik ben gewoon aan het werk en maak de bijeenkomsten meer als toeschouwer mee. Mijn enige dossier vandaag zit aan het eind van de Statenvergadering: de Vuelta.


Peter heeft 3 jaar bij de Griffie gewerkt. Hoe kwam hij daar terecht?

'Ik was leraar geschiedenis en heb voor de klas gestaan. Maar dat waren vooral tijdelijke klussen, je kunt niks opbouwen. Dus daar ben ik mee gestopt, en een master gaan volgen: politiek en parlement. Tijdens deze master heb ik stage gelopen bij de griffie, en na mijn afstuderen belde de griffie mij om in te vallen. Dat beviel wederzijds zo goed dat ik kon blijven, als statenadviseur bedrijfsvoering. Ik deed van alles: ICT, aanbestedingen, jongerenactiviteiten, begeleidde het platform integriteit, maar ook een verkiezingscampagne, het groeide maar door!


'En ik ging veel naar buiten toe, naar scholen toe, om de Staten zichtbaar te maken, samenwerking met opleidingen bestuurskunde op te zetten, studenten hiernaartoe te halen. Daar had ik veel vrijheid in, dat was geweldig. Mijn functie is nu omgedoopt tot junior-statenadviseur. Er komt dus een opvolger, dat toont dat er waardering is.

Politiek, gemeente, griffie: de liefde gaat diep!

‘Ik ben al bijna 10 jaar, sinds mijn 21e gemeenteraadslid in Mook en Middelaar, Noord-Limburg. ‘Dus ik kende het spel van politiek en debat, ik houd ervan. Dat hielp enorm toen ik hier kwam werken.Ik ben het grootste deel van de week bezig met politiek. Overdag hier, ’s avonds in de gemeenteraad. Ik ben fractievoorzitter, plaatsvervangend voorzitter van de raad en afgevaardigde namens de gemeenteraad voor de Euregio. Die heeft als doel de samenwerking tussen Nederland en Duitsland te bevorderen.


Ik ben het grootste deel van de week bezig met politiek. Overdag hier, ’s avonds in de gemeenteraad. Ik ben fractievoorzitter, plaatsvervangend voorzitter van de raad en afgevaardigde namens de gemeenteraad voor de Euregio. Die heeft als doel de samenwerking tussen Nederland en Duitsland te bevorderen.

Eiland

‘De griffie is een bijzondere omgeving, het voelt een beetje als een eiland, los van de organisatie. Ik heb dan ook altijd aandacht besteed aan verbinden van griffie en organisatie. We zitten al in zo’n donkere hoek, met veel muur..…en de plek: je moet er echt bewust naar toe lopen. Dus meedoen aan de Zomeracademie, festival van de toekomst, introductieprogramma voor nieuwe medewerkers en aan de Sportdag. En aan die verbinding blijf ik ook werken als bestuursadviseur. Bij de griffie heb je 55 bazen. We moeten ze allemaal – van GroenLinks tot Forum- met toewijding en kunde ondersteunen. Dat maakt het zo leuk: tussen die partijen bewegen, hoe pak je dat aan, hoe vul je je rol in?

Toch heb je besloten om die gang van 100 m over te steken…

‘Letterlijk naar de overkant. Ik ben geen inhoudelijk beleidsambtenaar, maar meer een generalist. Ik weet hoe de politiek werkt, hoe procedures werken. De functie van bestuursadviseur is de enige functie die ik bij de provincie graag nog wilde doen. Van 55 naar 1 opdrachtgever! Toen kwam de vacature voor de portefeuille die ik het leukste vind: cultuur, samenleving en sport. Vanuit mijn geschiedenisachtergrond heb ik iets met erfgoed. Ik was jaren actief in scouting en jeugdcarnaval: de samenleving. Ik ben raadslid in een krimpende gemeente, dat raakt het thema leefbaarheid. Deze portefeuille moest ‘m gewoon worden. Behalve sport, roept hij lachend uit. ‘Dat vind ik leuk om te kijken, maar daar doe ik zelf niks aan.

"Dat maakt het zo leuk: tussen die partijen bewegen, hoe pak je dat aan, hoe vul je je rol in?'"


Wat houdt die rol van bestuursadviseur in?

“Ik ben het klankbord voor de (tijdelijke) portefeuillehouder: hoe gaan we om met dossiers, hoe brengen we ze naar buiten, welke prioriteiten heeft zij? Ik zie mezelf als verbindingsman tussen college, ambtelijke organisatie en de Staten: hoe zorgen we dat het proces goed loopt, de staten in positie zijn om hún rol te pakken? En dan is er nog de verbinding naar organisaties buiten. Ik kan me een slag in de rondte netwerken, want de gedeputeerde kan niet overal naar toe.

Verandering en verharding


‘‘Leuk is de verjonging in de Staten, ook weer na de afgelopen statenverkiezingen. Zoiets merk je in de omgang, je appt wat makkelijker, het kletst wat makkelijker. Ook in de raad zie ik dat. En ik ben wel optimistisch over de betrokkenheid van jongeren, ik zie veel twintigers en dertigers verkiesbaar staan. En je ziet ook protesten, mensen komen eerder in beweging.


‘Ik hoop wel dat het vertrouwen blijft in de gekozen volksvertegenwoordigers, in het systeem: wij kiezen mensen die voor ons beslissen omdat we dat nou eenmaal moeilijk met z’n allen kunt doen. Dat vertrouwen brokkelt af. En dan de verharding in discussies... Politiek moet om de inhoud gaan: hard op de bal, zacht op de mens. 'Daarom denken we eraan, zowel bij de provincie als in mijn gemeente, altijd na afloop met elkaar een borrel te drinken. Dan zoekt iedereen elkaar even op, je praat even iets uit of blaast wat stoom af.

En welke verandering zie je nog voor jezelf in de toekomst?

‘Wethouder zou ik nog wel willen worden. Maar voorlopig vind ik dit werk nog veel te leuk. Een ideale leerschool om zelf als politicus actief te zijn in een gemeente, de politiek in de provincie te ondersteunen en nu de stap naar het dagelijks bestuur van de Provincie.

‘Mijn vriendin woont in Den Bosch, en ik ben ook steeds meer van Den Bosch gaan houden, dus ik wil snel gaan verhuizen. Eens even kijken wat ik hier in verenigingen kan doen. Ik woon en leef in de haarvezels van mijn dorp, dus afscheid nemen wordt zwaar, maar het leven is keuzes maken. Grootste gewenning wordt nog hoe hier carnaval wordt gevierd', zo relativeert hij weer.


Door het boerenrumoer en de lange Statenvergadering kwam Peter’s dossier niet meer aan de orde.


Jan van Gompel

Fotografie: Patrick Tönjes

" Ik hoop wel dat het vertrouwen blijft in de gekozen volksvertegenwoordigers, in het systeem."