Jan Roosen schrijft het Pibverhaal: 'De Xerox is weer bemand'

Jan Roosen was redacteur bij PiBrain, vanaf 1990. De uitgave van juli 2019 was voor hem de laatste. ‘Onverwacht, zegt hij. Ik werd gebeld door Peter Feijen met de vraag of ik een terugblik op 50 jaar PiB wilde verzorgen. Zoals Cees Meijs zijn belevenissen met het Provinciehuis heeft vastgelegd.’

Jij bepaalt


Peter Feijen hierover:’ Jan zit nu een beetje in dezelfde positie als Cees toen, zo vlak voor z’n pensioen. Waar we Cees gevraagd hebben de harde kant, het gebouw, te beschrijven, vraag ik dat aan Jan voor de zachte kant, de mens. Om die kennis over gebouw en organisatie te behouden.’


Jan Roosen: ‘Peter zei tegen me: jij bepaalt hoe je dat doet, dus je hebt carte blanche. Ik vind ’t geweldig, en heb Peter’s aanbod meteen kortgesloten met hoofd communicatie, José Voets. Die stond er ook helemaal achter. We hebben onderling wat met uren geschoven en waren eruit!'


'Het boek moet begin februari klaar zijn. Ik heb de ingebonden PIB’s regelmatig teruggekeken en de afgelopen maanden alle pagina’s nog eens bestudeerd; dus ik ken de inhoud behoorlijk hoor. Je ziet vooral… dat de tijd snel gaat. Je ziet zo verschrikkelijk veel veranderen. Ik kwam net een verhaaltje tegen dat ‘De Xerox (copieermachine) weer bemand is’. Wel confronterend is hoeveel mensen dood zijn gegaan in die tijd… En je kijkt terug op je eigen werkzame leven, het is niet velen gegeven hier 44 jaar rond te lopen.


'En je kijkt terug op je eigen werkzame leven, het is niet velen gegeven hier 44 jaar rond te lopen.'

Gewone mensen


‘Het boek moet voor mij het verhaal zijn van de gewone medewerker hier in huis. Over de commissarissen en bestuurders en directeuren is al zo veel geschreven. En dan ligt er straks een voor iedereen leuk boek, om door te bladeren, een beetje historie, óók voor onze jonge collega’s. Met verhalen van mensen die met gepaste trots over hun werk én hun passies vertellen. Aangevuld met vroegere columns van Eddie Besselsen en mijzelf.




‘Wat opvalt is dat je door de jaren heen dezelfde thema’s ziet terugkomen. Een nieuw verschenen managementboek leidt tot nieuwe kreten en organisatiemodellen. En elke 4 jaar zie je de aansturing weer veranderen, met een nieuw bestuur, en een nieuwe directeur. Lachend: ‘Dat maakt het best onrustig voor de gemiddelde medewerkers, laat ik het zo maar zeggen.’





Als zand


‘Ooit hadden we Interprovinciale Contactdagen in de jaren ’70, die duurden vaak 2 dagen, vol excursiemogelijkheden, overnachtingen. Rik en toep-avonden, voetbal-volleybal- en tafeltennisteams; wat had je allemaal niet. Dat is langzamerhand allemaal verdwenen. Met de laatste verbouwing, waardoor mensen volkomen van elkaar vervreemden… de onderlinge band, de samenhang glipt als zand tussen onze vingers…


‘Ontegenzeglijk is de provincie een geweldige werkgever. En het was vroeger niet allemaal beter, maar je deed het wel met meer elkaar. Ik kijk nu al terug op een mooie tijd.

• Het boek van Jan verschijnt februari 2020 en wordt aan iedere medewerker in vaste dienst geleverd.

• Jan Roosen gaat 1 maart 2020 met pensioen