Persoonlijk Ontwikkelbudget: volg je passie

Alle ambtenaren met een vaste aanstelling, of een tijdelijke aanstelling van minimaal 6 maanden hebben recht op Persoonlijk Ontwikkelbudget POB) van € 5000,- (Medewerkers die ingehuurd komen niet in aanmerking). Wacht niet te lang met het bedenken of besteden van je POB; voor je het weet is de inschrijving voor het nieuwe cursusjaar gesloten! Hieronder een paar inspirerende voorbeelden van (ex-)collega's die hun budget op verschillende manieren hebben ingezet. En, om het leven makkelijker te maken: het aanvraagproces voor je POB wordt in juni gedigitaliseerd.

Aad Scheffer: 'Het is niet alleen een kunstje, het moet in jou zitten'

Aad Scheffer volgde een opleiding die hem raakte

Aad heeft zijn POB gebruikt om zich te verdiepen in transitiemanagement, waarbij hij zijn kennis sinds april vorig jaar toepast bij team Omgevingswet. Aad was relatiemanager voor gemeenten. Zijn kennis van samenwerken met gemeenten en andere partijen kan hij in zijn nieuwe functie goed gebruiken.

Aad over zijn keuze voor zijn opleiding: ‘Ik heb sowieso altijd interesse gehad om te kijken naar hoe je dingen bereikt in je werk, en daar heb je ook andere vaardigheden nodig dan inhoudelijke kennis. Hoe kun je effectiever worden, hoe bereik je beter je doel? Ik dacht aan organisatieverandering of organisatiepsychologie, maar ben terechtgekomen bij een van de goeroes van transitiemanagement, Jan Rotmans van de Erasmusuniversiteit Rotterdam. Behalve mijn persoonlijke interesse speelt ook dat als je naar het bestuursakkoord kijkt alles transitie ademt: klimaat, energie, landbouw, samenhang en werken als 1 overheid… dus hiermee werk ik ook aan mijn langdurige inzetbaarheid. En tot slot geloof ik zelf in die noodzaak tot transitie. Mijn hele POB heb ik eraan besteed.

‘Het is heel fijn even uit de band van de provincie te springen. Je zit met 20 mensen in een groep, van woningcorporaties, gemeenten, grote organisaties, een heel divers gezelschap. En dan kun je je 10 dagen laven aan wetenschappelijke kennis… heerlijk vind ik dat! Je kunt jouw praktische vragen voorleggen, je krijgt een persoonlijke opdracht waar je aan moet werken. Ik kwam er vol met nieuwe energie, kennis en inzichten uit. Alleen dat al! Iets nieuws leren doe je niet door productie te draaien in het provinciehuis, daarvoor moet je naar buiten is mijn overtuiging. Ik ben 59 en nog lang niet uitgeleerd, zonder die prikkel ga ik dood! In de Wie is Wie op BrainS staat Aad vermeld als kennismanager. Aad: ‘De functie moest een naam hebben, maar belangrijker is de opdracht die ik heb. Ik heb 2 hoofdtaken: in beeld brengen wat er nodig is voor mens en organisatie voor de invoering van de Omgevingswet en het uitvoeren van onze Omgevingsvisie. Er zijn 4 processen in kaart gebracht waar flinke veranderingen in komen door de wet, ons beleid en onze regels. Vraag is: hoe gaan we die werkprocessen opnieuw inrichten? Daar hebben we voorstellen voor gedaan. Sommige lopen nu gesmeerd, andere minder vlot. Dan is het erg handig kennis over transitie in mijn achterzak te hebben om dit samen met de mensen voor elkaar te krijgen.

Transities zijn heel moeilijk te sturen. Het zijn per definitie persistente, hardnekkige problemen, die vragen om een heel specifieke benadering. Als we kijken naar de programma structuur én hoe we in de keten met onze partners willen samenwerken, zien we een paar problemen. De programma’s zijn vooral georganiseerd op thema’s. Dat werkt fantastisch voor een heleboel vraagstukken die we hebben. Maar voor kleiner deel van de vraagstukken, juist daar waar je samenwerking tussen de programma’s nodig hebt is nu nog niks georganiseerd. Da’s een persistent probleem. Ik snap het wel. Want heb je als programma eindelijk je capaciteit rond, wil je gaan uitvoeren en dan komt Aad met een nieuwe vraag voor capaciteit. Ik heb dan wel eens het gevoel dat er een groot slot op de deur zit. In transitietermen zeggen ze dan, dat het regime weinig verandering toelaat. En als je dan iets anders wilt, betekent dat gedoe en vraagt het heel veel overleg!

Gebrek aan samenwerking

Aad vervolgt: ‘Uit het MTO van november 2018 kwam het gebrek aan samenwerking én informatie-voorziening tussen programma’s naar voren. En daar hebben we nog onvoldoende op georganiseerd. In de Omgevingswet en in onze eigen Omgevingsvisie staat dat we meer samenhang gaan creëren bij beleidsvorming én uitvoering. Dat vraagt om meer samenwerking tussen de mensen in de programma’s en met onze ketenpartners. De burger moet er niks van merken. En initiatieven bekijken we met een ja mits-houding, dus niet uitleggen waarom iets niet kan, maar bekijken hoe het wel kan. Dan is verbinding maken met elkaar wel belangrijk. ‘Jan Rotmans stelt: “Transitie is niet alleen een kunstje, het moet ook in jou zitten, als mens. Jij moet erin geloven.” Dat heeft bij alle cursisten ook iets losgemaakt. Wat doe JIJ dan in die transitie? Marjan Minnesma van Urgenda (de organisatie achter de gewonnen klimaatzaak tegen de overheid) hield een ontzettend inspirerend verhaal. Zij verbindt haar leefstijl aan een hoger doel. Zo’n verhaal geeft energie! Ik geloof er echt in, en dat zorgt dat ik het volhoud, ook in deze moeilijke tijd! 'De directie en de programmamanagers zien ook wat er nodig is voor deze transitie en de voorstellen zijn inmiddels omarmd. Prima zeiden ze, maar je moet het wel samen blijven doen met de mensen in de programma’s. We hebben zeker 2 jaar nodig na de invoering van de Omgevingswet, om de gewenste veranderingen te borgen. Ik doe wel mijn best om de focus te houden op de werkelijke opgaven. Uiteindelijk doen we allemaal om Brabant mooier te maken, om er goed te leven, wonen en werken, een beter milieu…

Fotografie: Patrick Tönjes

Ivette van der Linden: 'De mens is meer dan een hoofd'

Ivette van der Linden, haptonoom: ‘Het kwam allemaal samen’

Ivette van der Linden besteedde haar POB voor de opleiding haptonomie. Haptonomie is een wetenschap die zich bezighoudt met de balans tussen denken en voelen. Letterlijk betekent ‘haptonomie’ de leer van het menselijk gevoel en gevoelsleven. Ivette is H-manager voor een deel van de projectondersteuners, en werkt 28 uur per week. Eén middag en een dag heeft ze intussen haar eigen praktijk. Ook zit ze in de interne coachpool bij de provincie.

‘Gemiddeld behandel ik 8 mensen per week. Dat is best intensief. Ik blijf goed naar mezelf luisteren, je leert ook je niet te verliezen in die ander. Want soms zijn het heftige problemen waar mensen mee komen. Depressies, angstklachten, zeker in coronatijd, relatieproblemen, onveiligheid thuis. En soms is het lichter: meer zelfvertrouwen, een nieuwe stap in je leven willen zetten, nee leren zeggen. Dan ga je meer richting coaching. Ivette: ‘Haptonomie leert je goed kijken naar mensen, hoe die bewegen, hun patronen, sterke punten en valkuilen. Je leert houding en lichaamssignalen lezen. Ik heb het POB vooral gebruikt voor mijn persoonlijke ontwikkeling; door haptonomie heb ik mezelf goed leren kennen, mijn eigen lichaamssignalen, mijn valkuilen en patronen leren herkennen. Dat was echt de grote winst. Ik wist helemaal niet dat ik er een deelpraktijk mee zou beginnen.

Dieper gaan

‘Ik was projectleider Gebiedsontwikkeling Oostelijke Langstraat, zo’n 7 jaar geleden. Daarbij merkte ik dat ik de menskant het allerleukst vond, persoonlijke en team-ontwikkeling. Daar wilde ik meer over weten, ik was op zoek naar de gevoelswereld, in die tijd zat ik zelf ook niet lekker in m’n vel… Coaching beperkt zich tot praten ik wilde dieper gaan. De mens is meer dan een hoofd, die heeft ook een lijf! Ook zonder POB was ik dit gaan doen. Het kwam allemaal samen! Jaren geleden was Ted Troost een bekende haptonoom, die onder meer Ruud Gullit begeleidde. Ivette: ‘Voetballers moeten presteren onder enorme druk, in korte tijd. Hoe kan je daar als persoon, toch ontspannen mee om leren gaan? Dat lijf weet alles. Troost drukte dan met z’n hand, en voerde de druk op. Wat doet dan je lijf? Verstrak je, wil je weg… Hij leerde ze hun eigen grenzen aanvoelen, contact maken met anderen én met zichzelf. Én zonder zich over de kop te trainen toch de druk aan te kunnen.

‘Ik kan haptonomie zeker ook gebruiken in mijn huidige werk. Je bent coach, waarbij je de houding en lichaamssignalen van iemand leert gebruiken lezen. Dus in goede gesprekken met mensen kan ik doorvragen: hoe doe je dat, wat betekent het? En voor mezelf sprekend: ik ben ook iemand in de vooruit, in de actie. Ik heb ook geleerd meer ruimte te maken voor mezelf.

Verbondenheid

‘Ik leg op de behandelbank een hand op iemands rug, je voelt of er gevoelscontact is. Dat gevoel van samen, verbondenheid. Zoals iedereen aanvoelt hoe verhoudingen liggen als mensen een ruimte binnenkomen voor een overleg. We letten er niet zo vaak meer op, want zijn gericht op de inhoud, en letten minder op de relaties. Ook achter onze computerschermen voel je dat nu wel hoor. En je kijkt altijd ook naar je zelf: hoe voel ik me nu, in dit overleg, tegenover die personen? Daar ben ik nu meer op gericht, en dat wil ik mensen ook meegeven.

Fotografie: Paul van Oeffelt

Sandra Dirkcs: '1000 redenen om iets niet te doen'

Sandra Dircks werd verpleegkundige: ‘Het is allemaal zo leuk!’

Ik spreek, inmiddels oud-collega, Sandra Dircks ’s avonds, want ze draait overdag al verpleegkundige diensten, waar ze deze weken een tussenbeoordeling kreeg. Sandra: ‘Je krijgt een gesprek, moet pleidooien schrijven. Dan heb ik eind juni nog 1 beoordeling, en hoop dan klaar te zijn als basis-verpleegkundige.

‘Op de middelbare school had ik een beta-pakket, met het idee geneeskunde te gaan studeren. Maar wis- en natuurkunde lukte niet zo goed, en toen ben ik bestuurskunde gaan doen. En zo ben ik bij de overheid terechtgekomen, heb een traineeship gedaan. Mijn laatste functie was bij Internationalisering, waar ik beleidsmedewerker was voor China. Het ging me altijd goed af, en ik vond het leuk… maar heb me altijd wel afgevraagd of ik dit wel de rest van m’n leven wilde blijven doen.

Er zijn altijd 1000 redenen om iets níet te gaan doen, maar op een gegeven moment werden de redenen het wél te doen sterker. In 2017 werd ik moeder van Mette, en ervoer de zorg aan huis, en zag hoe mooi en dankbaar dat werk was. Ik merkte dat ik iets miste, en over mijn werk vroeg ik me steeds meer af of dit het nog wel was.

‘Fontys Hogescholen bood de opleiding in deeltijd aan. Daar staat 4 jaar voor, maar omdat ik ooit Bestuurskunde heb gedaan hoefde ik geen afstudeerscriptie te doen, dat scheelde 1 jaar. Ik heb nog een tijdje doorgewerkt bij de provincie, 18 uur per week. Maar uiteindelijk moest ik ook gaan stagelopen. Ik had al een kindje thuis, was zwanger van de tweede… het werd te druk. Dus ben ik in maart 2019 volledig gestopt bij de provincie. Het was fijn dat ik van het POB gebruik kon maken; daar heb ik een stuk van m’n opleiding en de studieboeken kunnen betalen, mijn H-manager Marco Visser tipte mij daarover.

‘Het is een grote stap terug in salaris, tot bijna geen salaris, maar een stagevergoeding voor een 18-jarige! Ik zie nu dat ik altijd goed heb verdiend, dat wordt straks minder. Maar plezier en geluk in je werk is belangrijker dan je inkomen, tenminste voor mij! ‘Ik ben nu 36 jaar, toen ik in de deeltijdklas Verpleegkunde kwam zaten daar allemaal mensen die overgestapt zijn: een dierenartsassistent, een communicatiemedewerker, iemand uit het leger, van een gemeente… allemaal verschillende achtergronden, hartstikke leuk! En die mensen nemen allemaal iets mee de zorg in. De oudste student uit mijn klas was 55!

Levenservaring

'Je haalt zoveel voldoening uit je werk, elke dag weer. Ik heb, tijdens de zwangerschap van mijn tweede, in de wijkzorg meegedraaid, op de afdeling chirurgie nazorg van maag-darmoperaties in het Catharinaziekenhuis in Eindhoven, en daarna op een revalidatieafdeling met ouderen. Ik verzorgde herstel van knie- en heupoperaties, orthopedische ingrepen, daar kwam later corona bij. 'Nu loop ik bij een consultatiebureau in de wijk, voor kinderen van 0 tot 12 jaar. Kiezen blijft moeilijk, ik vind het allemaal zo leuk! Gelukkig is er in de zorg plek genoeg om te kiezen!

‘Ik kan dit niveau met de druk en verantwoordelijkheid – die behoorlijk is - aan, het is een goede keuze voor mij. En als ik het allemaal eerder had geweten had ik al eerder voor de zorg gekozen. Het voordeel is dat ik nu in mijn rugzak al een stuk levens- én werkervaring heb zitten. Gespreks-voering en communicatie, slecht-nieuwsgesprekken, voorlichting, het scheelt echt dat ik daarmee al te maken heb gehad. ‘Als ik in juni klaar ben neem ik even een rustpauze, het was een heftige tijd. Dan denk ik er wel aan ooit weer door te gaan studeren, maar voor nu maak ik even pas op de plaats! Soms heb je het zwaar op de werkvloer, en dan denk ik wel eens terug aan mijn kantoorbaan, de vrijheid die ik had… Maar ik mis de provincie niet!

Fotografie: Fontys

Ewoud van den Berg: 'Waar veranderen of verdwijnen taken?'

Ewoud van den Berg: ‘Zonde als je je niet ontwikkelt’

Ewoud van den Berg is H-manager Informatiemanagement en ICT. ‘ Jazeker heb ik mijn POB al gebruikt. Voorheen zat ik bij ecologie, waar ik verschillende projecten heb gedraaid, daar zat ik echt in de inhoud. Toen ik naar Informatiemanagement en ICT ging wilde ik me daarin verdiepen. Ik wil altijd wel iets van het vakgebied weten, om te weten waar mensen het over hebben met elkaar, en de situaties met partners. Daarom heb ik toen een 8-daagse training gedaan uit mijn POB.

Als ik met Ewoud kort de verhalen doorneem van de 3 POB-gebruikers op deze pagina merkt hij op: ‘Ja, uiteindelijk moet je je passie volgen. Dat levert deze aansprekende voorbeelden op! Gemiddeld is het POB begonnen in 2018, de grote groep, zeg 80%, heeft nog 2 jaar om zijn POB te besteden. Het moet niet op hè, maar het is zonde als je je niet ontwikkelt. ‘Een algemene regel is dat 70 % van wat je leert, leer je in je werk. We leren het meest door het te doen. Dan is er 20 % die je van elkaar leert, en 10 % door een gerichte opleiding te volgen. Zo werkt het in de praktijk; daar zijn we ook vanuit gegaan bij het project digitale vaardigheden, of innovatieve organisatie.

‘Je ziet dat het gebruik van het opleidingsbudget varieert van een stevige stap maken, tot kleinere stappen binnen hun vakgebied, of het vergroten van hun eigen vaardigheden. Voor al die zaken heeft POB meerwaarde, is het zinvol. Denk aan het ontdekken van nieuwe ontwikkelingen op je vakgebied, nieuwe beleidsterreinen leren kennen, en vaardigheden als leren luisteren, presenteren, digitaal vergaderen.

Taken veranderen... of verdwijnen

‘Ga in gesprek met je H-manager: waar liggen je kracht en passie, je ontwikkelpunten, waar kan je je in verdiepen? En het tweede spoor komt voort uit de Strategische Personeelsplanning (SPP), waarin we een aantal jaren vooruit kijken. Dat doen we binnen een team, of binnen een opgave, waar we nagaan: wat gebeurt er? Of waar veranderen of verdwijnen op termijn taken, ook dat hebben we in beeld via die SPP trajecten. Dan moet je meebewegen, je verbreden, of kijken of andere terreinen iets voor jou zijn. Je hebt dan nog even de tijd. Ja wat zijn dan die bewegingen? Vanuit SPP, en dus vanuit de organisatie, constateren we behoefte aan datavaardigheden, zeg het toepassen van data bij ons werk. Er is straks bijna geen vakgebied meer waar we er géén gebruik van zullen maken. Nu gebeurt dat al sterk bij bijvoorbeeld mobiliteit en natuur, maar er komen er nog veel meer bij. ‘Of neem de Omgevingswet: die leidt tot een nieuwe manier van werken vanuit onze organisatie, met andere organisaties, gebiedsgericht werken, en ja, daar is ie weer: integraal! Dat vraagt een andere manier van kijken. En tot slot het online samenwerken, dat we sinds corona doen, dat gaat ook niet meer weg. Een vergadering regelen of voorzitten; nu moet dat online. Dat raakt iedereen!

Diepgaande gesprekken

‘Corona maakt dat het lastiger is dingen ‘in de breedte’ te zien. En een belemmering is ook de werkdruk, die toch wel erg hoog is. We zouden al blij zijn als mensen 3, of 5 dagen per jaar aan opleidingen besteden, zeg ik over de duim. 'Online cursussen doen in deze tijd valt niet mee, maar ik heb zelf aan opleidingssessies deelgenomen, zelfs met rollenspellen, die echt goed zijn, je kunt best diepgaande gesprekken hebben vanachter je scherm. Want stel nou dat we zo nog 5 jaar doorgaan… dan zul je toch iets moeten! Afsluitend zegt Ewoud: ‘Denk zelf eens na, snuffel eens aan het aanbod, en als je het gevoel hebt dat dit iets voor je is, ga praten met je H-manager.

Jan van Gompel

Fotografie: Ewoud

Nieuwe trainingen

De Brabantacademie komt in mei met 6 nieuwe trainingen vanuit het concern, deze gaan dus NIET ten laste van je POB. Bijvoorbeeld: helder schrijven, adviseren, feedback geven en ontvangen. Kijk op BrainS voor het complete aanbod.

Op BrainS vind je ook alles over het POB