Martin Scholten: ‘Zoals we mest nu kennen en beleven, is het een afvalproduct van de veehouderij, een vies product waar we overlast en hinder van ondervinden. Er is een mestoverschot, de veehouder moet betalen om ervan af te komen, akkerbouwers krijgen geld als ze het over hun land uitrijden, burgers associëren mest met stankoverlast. Mest barst van de negatieve bijklank’. ‘Als je mest in kringloopperspectief wilt plaatsen, moet je compleet omdenken. Dan zie je waardevolle mineralen en organische stoffen in mest zitten, die goed zijn voor een vitale bodem en natuurlijke bemesting. Dan is mest de hoeksteen van de kringlooplandbouw. Met een vraag naar goede meststoffen vanuit de akker- en tuinbouw waar de veehouderij een aanbod voor heeft.’

Martin Scholten: ‘Het gaat erom dat je de mest zo oogst dat het waarde heeft, door urine en poep direct in de stal te scheiden. In urine zitten veel mineralen, in feces ofwel poep zitten vezels en andere organische stoffen. Dat zijn dus de waardevolle grondstoffen. Je kunt deze gescheiden mest lokaal gebruiken, in plaats van het minderwaardige drijfmest of chemische kunstmest. Maar je kunt het ook als een halffabrikaat in de biobased procesindustrie laten “opwerken” tot bemestingsproducten waar nationaal én internationaal een markt voor is.’ Je kunt de vezels ook opwerken tot een scala van biomaterialen. Op deze wijze is mest een kringloopgrondstof met substantieel minder emissies van methaan, ammoniak, nitraat of stank.’