Remco Reisinger weg bij Stimulus:

‘Nagelbijten en fantastische jaren’

Remco Reisinger vertrok 15 augustus als hoofd bij Stimulus, dat in Eindhoven kantoor houdt. Met zijn operationele taken was hij al gestopt, als HR manager is hij nog tot 15 augustus doorgegaan. Remco: ‘Het nieuwe hoofd Stimulus heb ik niet geworven maar met mijn hartelijke instemming is dat één van mijn meest naaste collega’s, Hans Overbeek, geworden.”

Rode draad

Remco vertelt: ‘Ik werd 14 jaar geleden directeur Stimulus. In die jaren zijn we van een clubje van 10 mensen en 1 structuurprogramma gegroeid naar een gewaardeerde club van 40 mensen over een groot aantal programma’s. De organisatie Stimulus gaat over het verstrekken en opbouwen van een programma, instrumenten hoe je aanvragen doet, tot en met uitvoering en controleren van de uitgaven. Dat controleren is de rode draad geworden.

‘Ik was hoofd Sociaal Economisch Beleid vanaf 2005, binnen de directie van Herman Dijk. In 2008 ben ik naar Stimulus gegaan. Mijn taak was leiding te geven aan de uitvoering van het Operationeel Programma Zuid, één van de Europese structuurprogramma’s, voor de 3 zuid-Nederlandse provincies: Limburg, Brabant en Zeeland. Dat is in de loop van de tijd uitgebreid tot een veel breder zuid-nederlands agentschap, een uitvoeringsorganisatie voor een waaier aan programma’s. Voor een deel Europees,- structuurprogramma’s- maar ook nationale programma’s, zoals het economisch speerpuntenbeleid van het Rijk.

Het werkveld van Stimulus

“Er zijn investeringsfondsen, de ‘revolving’ programma’s, leningen feitelijk, die moeten worden terugbetaald. Die worden begeleid door de regionale Ontwikkelingsmaatschappijen, zoals de BOM in Brabant. “Stimulus houdt zich bezig met de Europese Structuurfondsen. In principe zijn dat subsidietrajecten, gericht op economische innovatie op het midden- en kleinbedrijf (MKB). Het EFRO-fonds – het Europees fonds voor regionale ontwikkeling – richt zich op economische innovatie voor het Midden en Kleinbedrijf. Het andere structuurfonds, het Platteland Ontwikkelings-Programma, POP, richt zich vooral op de agri-industrie, ook weer voor het MKB. ‘Wat men het grote POP noemt, is in Rijkshanden: investeringen in ruilverkavelingen, natuurontwikkeling, grondgebonden zaken. Het kleine POP, zo genoemd in de wandelgangen, richt zich op innovatie in de agri-sector. Bij de decentralisatie daarvan bleek dat het ICT-systeem niet functioneerde. Toen is landelijk ons systeem geïmplementeerd. Omdat wij daar ervaring mee hadden, hebben wij dat ook aan Rijksambtenaren uitgelegd. Dat was heel leuk kan ik zeggen.

Gele kaart

“Ik ben – we zijn, want we deden het met z’n allen- apetrots dat we glansrijk alle controles van het Ministerie van Financiën en van Economische Zaken doorstaan hebben. Het was een tijd waarin de Europese Commissie Nederland de gele kaart had getoond, voor het vermoeden van grootschalige fraude met subsidies. Er zou 30 % fouten plaatsvinden, terwijl het 2% mocht zijn. Na analyse bleek dat een half procent te zijn geweest! Dat leidde niettemin tot een enorme veranderingen in onze processen. Voor die tijd ging het om leuke projectjes doen, vrijheid blijheid, niet teveel zeuren. Na die tijd is de nadruk in overgrote mate op controle komen liggen.” “De Europese Commissie stond onder enorme druk van de Europese Rekenkamer. Daarom moesten we Stimulus het ombouwen naar die nieuwe maatstaven, met dat clubje van 10 mensen.”

“Maar 2008 was ook het jaar van de kredietcrisis. We werden overvraagd naar kredieten omdat die nergens meer te krijgen waren. Toen bleek dat er geen reglementair vastgelegde subsidieplafonds waren vastgesteld – niet door Binnenlandse Zaken, en niet door onszelf. We leken ‘out of control’. Wim van de Donk, net binnen, schrok zich een hoedje, maar ook dat is in orde gekomen, in weer een spannende tijd. Verder: de cofinanciering bleek bij de provincie niet goed administratief vastgelegd, dat hebben we ook gecorrigeerd.


Publieke waarde

“Toen dat voorbij was en ook intern weer ‘in control’ waren begon het Ministerie van Financiën steeds - idioot - zwaardere eisen te stellen – volgens hen zaten we weer boven de foutfractie. Dat betekende dan weer een kerstvakantie doorwerken… Sander Donders, onze controller heeft daar een geweldige rol in gespeeld, hoewel ie regelmatig zei ‘Ik doe het niet meer’. Deed hij telkens weer hoor. En ook onze medewerkers hebben fantastisch werk geleverd. “

“Het was af en toe nagelbijten, en het waren fantastische jaren, maar of ik het nou over zou willen doen weet ik niet”, lacht Remco. “Uiteindelijk zijn we afgerekend en goedgekeurd, dat was een prestatie.” ‘We hebben gewerkt aan omslag in kwaliteiten van het personeel. Voorheen bedachten projectmanagers met bedrijven, gemeenten projecten, en daar werd dan geld voor uitgetrokken. De toezichthouders vonden het allemaal prima: ‘Als jij niks boos zegt over mijn project doe ik het niet over jouw project.’

‘We hebben dat instrumentarium omgebouwd, maar veel belangrijker was de omslag naar kwaliteitssturing. Het veranderde van handjeklap naar sturen op kwaliteit, op basis van deskundigenbeoordeling, stuurgroepen op afstand, én met bestuurders die daar krachtig in optraden: Bert Pauli, Wim van de Donk, Theo Bovens, gouverneur van Limburg, onze Erik van Merrienboer. Zonder deze bestuurders was het niet gelukt.

Stimulus en Brabant

“Stimulus is in de loop der jaren belangrijker geworden, want was toegang naar het enige subsidie-instrument dat overbleef. Na jaren van bezuiniging die we in Nederland kenden bleef immers geen Rijkssubsidie meer over. De laatste jaren is er Invest.nl bijgekomen, grote investeringen, maar die zijn niet op het MKB gericht. Onze laatste omzet was € 80 miljoen – inbegrepen de eigen bijdrage van de aanvragende partijen, 50% meestal.

‘Sinds Covid is het economisch denken volstrekt in het tegendeel omgeslagen: het geld komt met hijskranen binnen. Maar dat zijn overlevingssubsidies: tegen werkloosheid, het wegvallen van de consumentenvraag. Die zijn niet toekomstgericht. De Europese Structuurfondsen zijn er voor economische innovatie van het MKB, en die zullen hartstikke nodig blijven. Bijvoorbeeld voor de Green Deal, en de concurrentie op de wereldmarkt, zoals met China. 'De Stimulusmensen zijn er voor het toetsen en begeleiden van de projectaanvragen. De fondsen beslaan zo’n breed spectrum dat je daarvoor nooit alle kennis in huis kunt hebben. Bij Stimulus hebben we - ik zeg nog steeds we- , de netwerken goed in beeld, en weten we waar de benodigde kennis zit.

‘Ik heb in 14 jaar heel veel zien veranderen. De komende 2 jaar, met de grote transities, kan dat net zo heftig zijn als in die 14 daarvoor. Er hangen heel grote veranderingsslagen in de lucht. Check maar bij Hans (Overbeek) of hij dat ook zo ziet!”

Afscheid

“Je laat het zomaar niet los. We – Hans Overbeek en ik -hadden allang een keer met elkaar zullen gaan eten, met Tom Schulpen, die hoort ook bij ons driemanschap. Het etentje was gepland, het was net bevestigd, en we moesten het weer afzeggen. Jammer, maar er zijn ergere dingen in de wereld.”

“Ik moest er altijd om lachen als je een gepensioneerde hoort die tijd te kort komt… Maar ik merk het ook: je deelt je tijd toch iets minder gedisciplineerd in! We hebben nogal wat grond om het huis, we hebben ezels, ik ben inmiddels een halve agrariër, mijn vrouw en ik zijn imker. Daarnaast ben ik penningmeester geworden van een zwembad in Meerssen waar ik woon, een vereniging van 2000 leden. Ik ben net binnen of er ontploft een chloortank, dus hebben we een milieuprobleem. Zo komt een gepensioneerde tijd te kort, snap je!”

Jan van Gompel