Van Common Operational Picture naar Common Operational Policy

Het schrijven van het partituur

We bieden het orkest de mogelijkheid om samen de basis voor een muziekstuk te vormen. Op basis hiervan kunnen individuele solisten dan vervolgens schitteren door hun improvisaties. Maar telkens weer keert het orkest terug naar de gedeelde basis, waardoor het voor een luisteraar als een prettig coherent geheel aandoet. De dirigent overziet met één blik het totale verloop van het muziekstuk door het partituur: hierdoor is er een gezamenlijk beeld van de taak waar het orkest en de dirigent voor staan.

Data staan niet op zichzelf en zijn niet op voorhand eenduidig. Zij kunnen bestaan uit verschillende componenten die, wanneer goed geïnterpreteerd en ingebed een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan het uiteindelijke doel en oplossing van een probleem dat daaraan ten grondslag ligt.

Complexe vraagstukken vragen om innovatieve benaderingen In onze 24-uurs samenleving spelen begrippen als verbinding’ en ‘netwerken’ een steeds grotere rol. Dit vraagt om intensieve samenwerking tussen tal van partijen die nodig is voor het oplossen van belangrijke maatschappelijke opgaven, zoals veiligheid, stikstof, energietransitie en mobiliteit. Momenteel is geen enkele partij zelfstandig in staat een doelmatige oplossing voor dit soort vraagstukken te bieden. De verknoping van ‘alles aan alles’ zorgt er ook voor dat veel vraagstukken steeds complexer van karakter worden. Dat vraagt om innovatieve benaderingen. De stikstofcrisis als voorbeeld maakt duidelijk dat er maatregelen vanuit meerdere beleidsdomeinen nodig zijn om tot een oplossing te komen. Alleen denken vanuit het perspectief van de landbouw lost dit probleem niet op. Het vergt een slimme mix van maatregelen uit onder andere landbouw, industrie, mobiliteit, woningbouw en het tegengaan van verdroging. En dat op verschillende bestuurlijke schaalniveaus: zowel lokaal, nationaal als provinciaal. Data als bron voor innovatie Diezelfde 24-uurs samenleving zorgt ervoor dat er ook grote hoeveelheden data over van alles en nog wat verzameld en opgeslagen worden. Deze kunnen we in potentie gebruiken om nieuwe en/of betere inzichten te krijgen en ideeën op te doen. Zowel over het vaststellen van het probleem, als over mogelijke oplossingen. Maar net als dat belangen en verantwoordelijkheden over vele partijen zijn verdeeld, geldt dat ook voor data, databronnen en hierop gebaseerde inzichten. Iedere betrokken partij heeft data die vaak slechts een deel van de problematiek bestrijkt. Bovendien is deze data dan ook nog ‘gekleurd’ vanuit het belang waarvoor de organisatie in kwestie staat. Om de potentie van data als bron voor innovatie (onvermoede combinaties en inzichten) zo goed mogelijk te realiseren, is het belangrijk om de data van de verschillende betrokken partijen bij elkaar te brengen. En dat natuurlijk op een voor iedereen begrijpelijke manier. Wat daarbij helpt is dat je de verzamelde data visualiseert (op kaart zet en wellicht in 3d-afbeeldingen weergeeft) Dit werkt goed bij bijvoorbeeld een gebiedsgerichte aanpak. Lees verder onder de video

image

Praktijkvoorbeeld: een common operational picture voor de Praktijkproef Amsterdam

De partners van Praktijkproef Amsterdam hadden behoefte aan een applicatie die in één scherm een realtime beeld zou bieden van alle relevante informatie voor de bereikbaarheid van een evenementenlocatie. De applicatie is getest tijdens grote evenementen in het Amsterdam Arena gebied, zoals concerten van de Rolling Stones en U2 en een wedstrijd van Ajax. Bron: praktijkproefamsterdam.nl

Een gezamenlijk beeld creëren Door van de betrokken partijen data samen te brengen op het niveau van een concreet gebied ontstaat een gezamenlijk beeld van wat er aan de hand is in het gebied. In het veiligheidsdomein, bijvoorbeeld bij de aanpak van een crisis als een grote brand, heeft men het dan over het gezamenlijk in kaart brengen van een probleem of situatie, zodat er een beeld van de situatie ontstaat dat voor iedereen gelijk en begrijpelijk is. Vervolgens gaan partijen op basis hiervan met elkaar in gesprek over wat er nodig is om de situatie aan te pakken. Trekken we dit door naar de wereld van beleid, dan kunnen we spreken van de wijze waarop data worden verzameld en benut. Oftewel ‘common operational policy’ als denkrichting. We gebruiken data dan om met alle betrokkenen een gemeenschappelijk beeld te krijgen van wat het beleidsprobleem is (is vaak minder duidelijk dan bij een brand) en welke facetten daarbij een rol spelen. Iedere partij brengt zijn of haar data in en levert op die manier een bijdrage aan het complementeren van het beeld. Wat als...? Een stap daarvoor is ook om speels en creatief met data om te gaan om nieuwe beleidsinterventies te bedenken en te komen tot nieuwe opties voor handelen in de praktijk. Op de afbeelding van de bestaande situatie kunnen we met data allerlei analyses uitvoeren. Bijvoorbeeld ‘wat als’ analyses. Wat betekent het voor stikstofopname in een bepaald Naturagebied als we het gebied verder vernatten? Wat als we maatregelen nemen op een nabijgelegen snelweg? Op die manier kunnen partijen snel met elkaar de effecten van mogelijke maatregelen zien en afwegen.