Ook de ondernemers zitten volgens Van Disseldorp niet op deze ommezwaai te wachten. “Zij zeggen heel simpel: ‘We zijn gewend om een vakantiepark te runnen, niet om een woonwijk te beheren; we zijn geen burgemeester’”, aldus de regiomanager. “En dan heb je nog de technische kant van het verhaal. Veel vakantieparken zijn opgezet voor recreatief gebruik. Bouwkundig en technisch voldoen ze totaal niet aan permanente bewoning. De huisjes zijn vaak niet goed geïsoleerd, de riolering is niet berekend op continu gebruik, en het stroomnet is te licht. Het gedoogbeleid klinkt op de korte termijn leuk, maar levert op de langere termijn veel problemen op. En dat het wordt gepresenteerd als een tijdelijke oplossing, is nonsens; in de politiek is niets zo permanent als tijdelijk.”

Het advies van HISWA-RECRON: zorg dat de contracten met de recreanten in orde zijn, met bovenaan de regel dat permanente bewoning niet is toegestaan. En sluit het park doordeweeks in de wintermaanden. “Daarmee demotiveer je permanente bewoning”, zegt Van Disseldorp. “Mijn grootste zorg is dat het voorstel van minister Keijzer populistische kortetermijnpolitiek is. Het lijkt een oplossing, maar biedt nauwelijks soelaas. Hooguit gaan die zes parken met al veel bewoners er echt baat bij hebben. Prima om daar permanent wonen te legaliseren, op voorwaarden dat de situatie er stabiel is en de voorzieningen op orde zijn. Maar rol je de maatregel landelijk uit, dan is die in de praktijk niet werkbaar. Daar komt bij dat er steeds meer behoefte is aan vrijetijdsactiviteiten, vooral kamperen. De beperkte ruimte die daarvoor is, moet je niet om zeep helpen met dit soort onbezonnen maatregelen.”

Groeiende behoefte is er ook aan huisvesting voor arbeidsmigranten. Van Disseldorp is er geen voorstander van dat zij her en der op vakantieparken verblijven. “Natuurlijk moeten die mensen ergens kunnen slapen, maar wijs dan één heel park aan. Wat je nu ziet, is een paar huisjes hier, een paar daar, midden tussen toeristen en bewoners. Dat gaat wringen. Als je dit toestaat zonder duidelijke keuzes, raakt het ook de recreatieondernemers. Die verliezen hun gasten, hun reputatie, hun bestaansgrond. Dat heeft economische gevolgen die je niet moet onderschatten. Vakantieparken hebben een gigantische impact op de regionale economie. Verdwijnt de recreatieve functie, dan tast je direct die economie aan en daarmee de leefbaarheid van de omgeving. Je kunt met vakantieparken dus wel een klein stukje van het woningprobleem op willen lossen, maar intussen creëer je veel grotere problemen.”