Een liefdevol thuis dankzij zorg met het hart
Het verhaal van Lucian, Ingeborg en Eline
Een warme, liefdevolle woonplek voor mensen met een ernstig meervoudige beperking. Midden in de wijk, niet aan de rand. Dat is de kern van SlowCare, de zorgorganisatie die Lucian van Heumen en zijn vrouw Ingeborg oprichtten. Hun visie: excellente zorg in een kleinschalige setting, échte aandacht, rust en ruimte. SlowCare Oss staat inmiddels als… een huis.
De ervaring met hun dochter Eline (nu 32) in traditionele zorginstellingen liet Lucian en Ingeborg inzien dat het anders móet. “Hun woning is hun wereld. Ze gaan niet op vakantie, niet op stap. Dan moet die woonplek kloppen.” Die gedachte werd het fundament van SlowCare: wonen, dagbesteding en zorg met het hart. Midden in de samenleving.
De plek moet kloppen
Toen de gemeente Oss in 2013 drie locaties aanbood, sprong één plek eruit: de voormalige Elzeneindschool, midden in de woonwijk Ruwaard. “Op loopafstand van de kinderboerderij, het winkelcentrum… precies wat we zochten.”
De visie was glashelder, maar het vinden van een partner bleek taai. Drie jaar lang sprak Lucian met woningcorporaties, zorgorganisaties en aannemers, maar steeds liep het spaak: het programma van eisen paste niet, of de partij kreeg de financiën niet rond. In maart 2016 viel ook de laatste optie weg. SlowCare stond er alleen voor.
“Om SlowCare Oss te kunnen bouwen, was meer nodig dan draagvlak alleen.”
Durven doen
Toch bleef de overtuiging overeind. De dagbesteding was inmiddels gestart. “Je kunt wel blijven praten, maar je moet ook durven dóen, vond Ingeborg.” Ook de wijk werd vanaf het begin betrokken. “Ik vertelde onze plannen, vroeg om reacties en nam bewoners steeds mee in de volgende stap.” Die open benadering wierp zijn vruchten af. De buurt stond er helemaal achter.
“Er waren geen bezwaren, alleen maar steun,” zegt Lucian. Inmiddels is SlowCare stevig geworteld in de wijk. Bewoners wandelen naar de kinderboerderij, vrijwilligers uit de buurt helpen mee, en ouders voelen zich welkom. “Het is echt een plek van en in de buurt geworden.” Maar om SlowCare Oss ook echt te kunnen bouwen, was meer nodig dan draagvlak alleen.
Vertrouwen als versneller
Gedeputeerde Henri Swinkels van de provincie Noord-Brabant bracht in mei 2016 een bezoek, samen met beleidsmedewerker Astrid Kaag. “Toen zij hoorden dat we de financiering niet rond kregen, zei Henri: ‘Dat kan niet waar zijn.’” Binnen zeven weken was er een principeakkoord van Gedeputeerde Staten voor de gevraagde geldlening. “Henri en Astrid waren écht gamechangers voor ons.”
De rol van het Ontwikkelbedrijf was cruciaal. “Vooral omdat zij de maatschappelijke waarde zagen. Ze dachten niet in beperkingen, maar in mogelijkheden.” Dankzij de inzet van meerdere provinciale afdelingen, van financiën tot juridische zaken, werd het project alsnog mogelijk gemaakt. De lening van het Ontwikkelbedrijf dekte een groter deel van het risico dan banken, wat voor SlowCare hét verschil maakte.
“Het kán. Met het geld dat er is, kun je betekenisvolle, goede zorg leveren.”
Zorg kan écht anders
In februari 2018 gingen de eerste deuren open. Drie geschakelde woningen voor elk acht bewoners, elk met een eigen appartement, gezamenlijke woonkeuken en woonkamer. Daarachter: vier dagbestedingsgroepen en multifunctionele ruimtes in oude boerderijtjes. Duurzaam gebouwd, zonder gasaansluiting, met warmtepompen en 488 zonnepanelen op het dak. “Ook daarin willen we laten zien: zorg kan anders. Duurzamer. Menselijker.”
En het werkt. SlowCare draait goed, heeft vaste teams zonder zzp’ers, een laag ziekteverzuim, tevreden ouders én een wachtlijst. “We hebben inmiddels 70 mensen op de loonlijst, en meer dan 40 vrijwilligers. Mensen willen hier werken, ouders willen dat hun kind hier woont.”
Een leven, geen project
Het succes had een prijs. “SlowCare was geen werk, het was een leven. Ingeborg en ik hebben offers gebracht. Financieel, sociaal en qua gezondheid. Maar geen moment spijt.” En nu? “Ik blijf voorlopig betrokken bij SlowCare Oss en zal mijn ervaring en kennis inbrengen als adviseur/ambassadeur bij SlowCare.nl. Dit concept gaan we landelijk uitrollen, met nieuwe locaties in Den Haag, Hulst en hopelijk in nog meer provincies.”
Lucian hoopt dat andere ouders leren van hún lessen: wees trouw aan je visie, wees kritisch op financieringspartners. Hij raadt andere initiatiefnemers af om als ouder in de dagelijkse leiding te stappen: “Dat is een zware dubbelrol.” Maar bovenal: “Het kán. Met het geld dat er is, kun je betekenisvolle, goede zorg leveren. Als je andere keuzes durft te maken. Geen dure stafafdelingen, geen leaseauto’s, geen onnodige overhead. Zorggeld moet naar zorg.”
Een plek vol leven en liefde
Voor Lucian is het duidelijk: zonder de provincie en het Ontwikkelbedrijf was SlowCare er niet geweest. “Dankzij hen staat hier nu een plek vol leven en liefde. En dat maakt voor onze bewoners alle verschil. Als wij er straks niet meer zijn, dan weten we dat Eline op een liefdevolle, zorgzame plek woont. Dat is voor ons de grootste opbrengst.”
Deel deze pagina via